|
برای دل خودم...
|
گوش موهومی لااقل بلده گوش بده...
داشتم میترکیدم...
دلم میخواد با توضیح حالم بنویسم ولی خسته ترم از توضیح.
+امروز "ضد" فاضل رو گرفتم تو کل مسیر داشتم میخوندمش خییییلی چسبید دلم واسه غزل و خیابون گردی با خودم تنگ شده بود
با خارج کردن خود از معادله به او کمک کنید تا انتخاب هایش را محدود کند
به همین سادگی"
با این جمله اساسی موافقم...
+کلی حرف دارم اما خواب نمیذاره...
+زخم نیزه چقدر طول میکشه تا خوب بشه؟
جالب شد رفتم که بخونم
که دیدم جاییه که یه دوست! قدیمی مینویسه
+اگه بشه گفت دوست... اگه بشه گفت قدیمی... اگه بشه ...
+اعصابم خورد شد
+میدونم هم خلم هم دیوونه هم سادیسمی و متاسفانه هم احمق
+چشمی که میبندت!
همه فکر میکنن چقدر تو خوشحالی و چقدر روابط حسنه ی اجتماعی داری...
وقتی از تنهایی ها و غم هاشون میگن و میگم که میفهممتون با یه پوزخند دردناک میگن تو مگه این چیزها رو میفهمی؟!
------------------------
من اوضاع ازونا بدتره... تعدد دوستها حتی اگر خوب هم باشن تنهایی عمیق یه آدمو پر نمیکنه... حالا بگذریم از ادم یا حوا یا لیلا* بودنه
وقتی دلت میگیره و بین این همه دوست حتی دلت نمیخواد با یه نفر بحرفی
وقتی میخوای با یکی حرف بزنی ولی بین این همه آدم هیشکی اونی نیست که گوشی باشه واسه حرفات
وقتی یه اتفاق خییییلی خوب واست افتاده و تو حتی یه نفرو ژیدا نمیکنی که واسش تعریف کنی...
خیلی دردت میگیره که یکی بگه تو هم مگه میفهمی تنهایی یعنی چی...؟
---------------------
دلم بیشتر گرفت
----------------------
+نمیدونم چرا این خط چار مترو بوی تف میده!!!
+امروز دلم برای قبلنام تنگ شد. شیطونیامو اینا...نمیخوام جو این آدما منو بگیره و بشم مثل همه ولی داره میگیره...
+این غرور لعنتیم نمیذاره یه بار حتی پیش خودم دلمو خالی کنم و خلاص... میگم غرورم داره خودمو له میکنه اغراق نی
+حالم خوب نیست... هر چند همه چیز خوبه... دلم روزهایی رو میخواد که یه کوه مشکل داشتیم اما دلم فوران نشاط بود...
+خدایا! فاطیما رو مادر دار کن لطفا... نگرانشم
+دلم میخواد اینجا مزخرف بنویسم . همین
+دلم برای اون دوستِ هم مدرسه ایِ خودم "آنقدر تنگ است که نگو"...
دلم میخواد اینجا
و هر جایی که دستم میرسه بنویسم
آهای!!! اونی که نیستی... جات خیلی خالیه... همین
+ درخت کوچک تنها به باد عاشق بود... و باد بی سر و سامان... و باد سرگردان...
دلم میخواست یک دهم اونقدری که من به این بچه ها توجه میکنمو خوب و بد و خوش اخلاقی و بد اخلاقیشونو دوست دارم
یک با من اینجوری بود
نه رو حساب نسب و وظیفه
رو حساب خودم
فقط خودم
+ یه عالمه بغض + یکی دو قطره اشک + یه نیش باز
داغونترت میکنه
کلافه ای که چرا نمیتونی با کسی راجع بهش حرف بزنی... آقا اصلا نق بزنی... غر بزنی...
اما وقتی یه دفعه وسط سرفه هات یه تیکه گوشت میاد بیرون... چیزی که فقط تو فیلمها دیدی و تو کتابا خوندی... چیزی دکتر خیلی دور و بعید میدونتش
اونوقت کلافه نیستی دیگه
حس میکنی تو غربت داری زندگی میکنی...
ترس و غربت و دلگیری با هم میاد رو دلت میشینه و تو صاف میری که بخوابی...
همین.
+خدایا! این انصافه!؟