یوسف فرهادی یادی کرد از وبلاگ‌نویسی

جالبه که همین دیروز من برگشتم اینجا

گفت همه دپرس بودن،

همه دختر پاییز و مرد تنها بودن،

تم همه دارک بود،

هیشکی با هویت خودش نبود،

خودش هم جزء همینا بوده و در کل حرفش این بود وبلاگ اون موقع محتوای مفید نداشته و الان داره

راست میگه الان همه دنبال اینن بگن ما حرف به دردبخوری داریم ولی وبلاگ اون موقع یه چیزی داشت:

برای نویسنده‌هاش بود، واسه خودِ خودمون، نه واسه پز و نخ واسه از قافله عقب نموندن. واسه بی‌پرده بودن

خوبه که هنوز اینجام و راستش خیلی خوبه که کسی نیست اینجا... اینجوری رهاترم

یوسف فرهادی توی آموزش بازاریابی محتوایی میگه متن استاندارد مدل سه بخشیه

همون مقدمه و بدنه و نتیجه که مامانم از بچگیم میگفت، بعلاوه‌ی تیتر و منبع

ولی من میگم این مقدمه واقعا لوس شده... مقدمه یه اضافه‌گوییه که دلمون نمیاد حذفش کنیم چون فکر می‌کنیم اگه نگیم معلوم نیست چی میگیم

من میگم یا باید مثل افلاطون یه راست بیفتی وسط بحث یا اگه خیلی دلت می‌خواد مقدمه بگی لااقل از چرت گویی و حرفایی که خودت هم میدونی همه میدونن دست وردار و یه چیز باحال بگو یا بنویس

من با مقدمه‌های روتین مخالفم