یوسف فرهادی یادی کرد از وبلاگ‌نویسی

جالبه که همین دیروز من برگشتم اینجا

گفت همه دپرس بودن،

همه دختر پاییز و مرد تنها بودن،

تم همه دارک بود،

هیشکی با هویت خودش نبود،

خودش هم جزء همینا بوده و در کل حرفش این بود وبلاگ اون موقع محتوای مفید نداشته و الان داره

راست میگه الان همه دنبال اینن بگن ما حرف به دردبخوری داریم ولی وبلاگ اون موقع یه چیزی داشت:

برای نویسنده‌هاش بود، واسه خودِ خودمون، نه واسه پز و نخ واسه از قافله عقب نموندن. واسه بی‌پرده بودن

خوبه که هنوز اینجام و راستش خیلی خوبه که کسی نیست اینجا... اینجوری رهاترم