تو را ظریف اگر آفریده‌است خدا

ولی نخواست که جنس ِضعیف باشی تو

نمی رسی به تماشای طلعت ِخورشید

مگر که ظلمت ِشب را حریف باشی تو

***

همیشه زندگی از ریشه‌ی تو می‎آید

تو آفریده شدی تا به خاک جان بدهی(*)

تو وجه دیگری از خلقتی و آمده‎ای

که روی دیگر این سكّه را نشان بدهی

***

به وعده‎های دروغین، به اسم‌های فریب

اگر که گاه تنت را برهنه می‌خواهند

میان ِبُرقَع و مَطبَخ، همیشه در پستو

اگر که گاه تو را پشت ِصحنه می‌خواهند

***

خروج کن، بشکن بت به بت جهالت را

تبر به باور ِناحق، خلیل وار بزن

آهای وارث ِاین درد ِکهنه، دادت را

به گوش ِعالم و آدم دمی هوار بزن

***

اگرچه همهمه پر کرده‌است دنیا را

طنین ِناب ِصدایت در این میان گم نیست

سری بلند کن و با سری بلند بگو

که زن برابر ِمرد است، جنس ِدوم نیست...

س.رشیدی پور